Πρίν την πρωτοχρονιά η μάνα μου έφτιαξε την παρακάτω σούπα η οποία σπέρνει. Θανάση δώσε βάση και φτιάχτην...
Καρότο
πατάτα
λάχανο άσπρο και κοκκινο
σπανάκι
κρεμμύδι
μπούκοβο
ταχίνι
κουακερ
λεμόνι
αλάτι
λαδι
Λοιπόν κόβουμε κομμάτια την πατάτα, το καρότο, τα λαχανα και το κρεμμύδι. Τα βάζουμε πρώτα με λίγο λαδάκι για ένα 5λεπτο στην κατσαρόλα να τραβήξουν και να νοστιμίσουν. Τα βάζουμε μετά να βρασουν για ενα τέταρτο. Μετα το τέταρτο ρίχνουμε το σπανακι. Ρίχνουμε μιση κουταλια του γλυκου μπουκοβο. Ρίχνουμε κουακερ όσο μας αρέσει για να μη βγει πολύ πηχτή. Δείτε με το μάτι πόσο θέλετε εσείς βέβαια γιατί μπορει να θελουτε πηχτη τη σουπα. Τα αφησα κανενα δεκαλεπτο και που και που δοκιμαζουμε να δούμε αν θελει αλατι.
Στο τέλος βάζουμε μια κουταλιά της σούπας ταχίνι και το αραιώνουμε με χυμό λεμονιού. Οταν τελειωνει το βράσιμο παίρνουμε λιγο ζουμι και το ρίχνουμε στο ταχινι να το αραιωσουμε παραπάνω και και μετά όλο μαζι μέσα.
Προσοχη στο μπουκοβο μη γινετε τουρμπο.
Αντε και σε καλή μεριά!
Showing posts with label Food. Show all posts
Showing posts with label Food. Show all posts
3.01.2011
2.03.2011
Φακές και λίγη σαρδελίσα
Ήταν τέλος Οκτωβρίου του 2007 στην ταβέρνα Μυρτιά στην Νέα Σμύρνη που έκανα το τελευταίο μεγάλο φαγοπότι που θυμάμαι. Πραγματικά μεγάλο όμως. Κρασιά, κρέατα, πατάτες τηγανιτές, σαλάτες και στο τέλος λουκουμάδες. Μάζευα ενέργεια για τους μήνες που θα ακολουθούσαν γιατί την επόμενη ημέρα είχα αποφασίσει να ξεκινήσω δίαιτα.
Φτάνοντας λοιπόν στο χωριό την επόμενη μέρα εξήγησα το σχέδιο μου στη μάνα μου. Ένα σάντουιτς το πρωί μεσημεριανό και το απόγευμα το πολύ μέχρι τις 9 μια σαλάτα ή ένα γιαούρτι με φρούτα ή ενα μπολ δημητριακά.
Στο διάστημα των μηνών που κράτησε αυτό έτρωγα ότι είχε η μητέρα μου για μεσημεριανό και μόνο αυτό. Ένα πιάτο ολόκληρο χωρίς ψωμί και λίγη σαλάτα αν υπήρχε. Ανάγκασα τον εαυτό μου λοιπόν και έφαγα φαγητά που θα απέφευγα και θα αντικαθηστούσα με κάποιο κρεατικό. Άρχισα να τρώω φασολάκια, φακές και ότι άλλο όσπριο δεν έτρωγα τόσα χρόνια ή απέφευγα. Σταμάτησα να τρώω πολλά λίπη στα κρέατα και έκοψα εντελώς τις τηγανιτές πατάτες. Το ψωμί περιορίστηκε στο ένα τρίτο της φέτας και αυτό όχι πάντα.
Μπορώ να πω λοιπόν οτι μετά απο εκείνη τη δίαιτα έμαθα να τρώω πιο σωστά και κυρίως να ευχαριστιέμαι το φαγητό μου περισσότερο. Χορτόσουπα δεν υπήρχε περίπτωση να έτρωγα τότε. Τώρα τη φτιάχνω και μόνος μου και την απολαμβάνω κιόλας. Χορτόπιτες, σπανακόπιτες, ντολμάδες.
Δώσε μου ζεστές φακές και λίγη σαρδελίσα και πάρε μου την ψυχή...
Φτάνοντας λοιπόν στο χωριό την επόμενη μέρα εξήγησα το σχέδιο μου στη μάνα μου. Ένα σάντουιτς το πρωί μεσημεριανό και το απόγευμα το πολύ μέχρι τις 9 μια σαλάτα ή ένα γιαούρτι με φρούτα ή ενα μπολ δημητριακά.
Στο διάστημα των μηνών που κράτησε αυτό έτρωγα ότι είχε η μητέρα μου για μεσημεριανό και μόνο αυτό. Ένα πιάτο ολόκληρο χωρίς ψωμί και λίγη σαλάτα αν υπήρχε. Ανάγκασα τον εαυτό μου λοιπόν και έφαγα φαγητά που θα απέφευγα και θα αντικαθηστούσα με κάποιο κρεατικό. Άρχισα να τρώω φασολάκια, φακές και ότι άλλο όσπριο δεν έτρωγα τόσα χρόνια ή απέφευγα. Σταμάτησα να τρώω πολλά λίπη στα κρέατα και έκοψα εντελώς τις τηγανιτές πατάτες. Το ψωμί περιορίστηκε στο ένα τρίτο της φέτας και αυτό όχι πάντα.
Μπορώ να πω λοιπόν οτι μετά απο εκείνη τη δίαιτα έμαθα να τρώω πιο σωστά και κυρίως να ευχαριστιέμαι το φαγητό μου περισσότερο. Χορτόσουπα δεν υπήρχε περίπτωση να έτρωγα τότε. Τώρα τη φτιάχνω και μόνος μου και την απολαμβάνω κιόλας. Χορτόπιτες, σπανακόπιτες, ντολμάδες.
Δώσε μου ζεστές φακές και λίγη σαρδελίσα και πάρε μου την ψυχή...
Subscribe to:
Posts (Atom)