Μπράβο μαλάκες...

Κάθησα χτές για ενα καφέ στα εξάρχεια και έμαθα ένα τραγικό νέο. Το Barbara's Food Company έκλεισε και χτες είχαν αναρτήσει ενα "Πωλείται η επιχείρηση" απέξω. Εντάξει άλλη μια επιχείρηση που έκλεισε λόγο κρίσης δεν θα ήταν τίποτα άξιο αναφοράς. Αυτό έκλεισε επειδή κάποιοι ΜΑΛΑΚΕΣ πήγαν και το έκαναν γυαλιά καρφιά.

Δεν ξέρω την ιστορία ακριβώς και δυστυχώς δε βρήκα και κάποιο άρθρο που να λέει για το θέμα. Απο αυτά που μου είπες ενας φίλος που μένει στη γειτονιά, όλα έγιναν απο κάποιους ΜΑΛΑΚΕΣ, επειδή απολύθηκε μια κοπέλα απο εκεί. Δεν θα αναλύσω τους λόγους που απολύθηκε γιατι δεν τους ξέρω. Αυτό που άκουσα ήταν οτι η κοπέλα δεν πηρε την αποζημίωση που έπρεπε. Τα πράγματα όμως ποτέ δεν είναι τόσο απλά και δε θέλω να μίλησω ουτε για αυτό μιας και δεν ξέρουμε τι συνέβη ακρίβώς, δηλαδή αν ευθύνεται ο ιδιοκτήτης ή όχι.Το θέμα μου εδω είναι οι ΜΑΛΑΚΕΣ που θεώρησαν σωστό να τιμωρήσουν τον άδικο εργοδότη καταστρέφωντας του το μαγαζί.

Το συγκεκριμένο εστιατόριο πρόσφερε καλό και φτηνό φαγητό και πάντα μια ωραία ατμόσφαιρα για να κατσεις με την ησυχία σου να φάς. Ήταν ενα πολύ καλό μαγαζί που έφερνε κόσμο στη γειτονιά. Οι ΜΑΛΑΚΕΣ λοιπόν έκαναν αυτό που ξέρουν καλά χωρίς να σκεφτούν τι συνέπειες θα έχει αυτό για τη γειτονιά ή τους εργαζόμενους που δούλευαν ακόμα εκεί.

Στο όνομα της όποιας δικαιοσύνης τους, πήραν στο λαιμό τους τους υπόλοιπους που δεν έφταιγαν σε τίποτα. Αποδεικνύουν οτι αυτό που κάνουν δεν το κάνουν για το κοινό καλό ή για να αντιταχθούν στο "σύστημα" ή για κάποιον άλλο λόγο. Το κάνουν επειδη απλά είναι ηλίθιοι και δυστυχώς οι ηλιθιοι είναι ανίκητοι γιατι δεν έχουν το μυαλό να καταλάβουν το καλό ή το κακό που κάνουν.

Μπράβο ΜΑΛΑΚΕΣ. Έυχομαι να τα βρείτε μπροστά σας σε καποια χρόνια. Αλλα και να τα βρείτε ειστε τόσο ηλίθιοι που δε πρόκειται να καταλάβετε τιποτα. Ζώα.

Μικρές Ιστορίες απο συναυλίες

Explosions in the Sky 02/02/2009

Η συναυλία θα γινόταν στο ΑΝ στα Εξάρχεια και είχα κανονίσει να πάω με τον Θανάση. Δε θυμάμαι τι ώρα θα βρισκόμασταν εκεί. Την ημέρα εκείνη όμως έγιναν μεγάλα επεισόδια στο κέντρο. Φοβόμασταν μπας και φάμε κανένα ξύλο. Εγώ αποφάσισα να πάρω το αμάξι και να κατέβω όταν είδα οτι τα επεισόδια έχουν σταματήσει. Δεν κώλωνε το Hyundai λέμε!

Φτάνω στην Σολωμού. Καθώς ανεβαίνω προς τα πάνω βλέπω έναν κάδο να καίγεται κάποια μέτρα πρίν την πλατεία. Κόσμος είχε μαζευτεί πολύς έξω απο το ΑΝ παρά τα επεισόδια. Ανέβηκα λίγο πιο πάνω και πάρκαρα δίπλα σε ένα φρεσκοκαμένο αυτοκίνητο που άχνιζε σα να το είχαν βγάλει απο τον φούρνο. Δεν υπήρχε ίχνος γνωστών αγνώστων, αναρχικών, αστυνομικών. Ηρεμία απόλυτη και κανένα αμάξι δεν κυκλοφορούσε.

Βρίσκω τον Θανάση έξω απο το ΑΝ και μου λέει τα "ευχάριστα". Η συναυλία ήταν sold out. Δεν είχαμε πάρει εισιτήριο μιας και είχαμε υποτιμήσει το ελληνικό Post rock κοινό. Αποφασίσαμε να περιμένουμε μήπως και βρούμε κάτι. Δυο φορές μας πλησίασαν κάποιοι που πουλούσαν ένα εισιτήριο γιατί προφανώς υπολόγιζαν και αυτοί να βρούν στο ταμείο δεύτερο. Δεν πήραμε όμως μιας και εμείς θέλαμε δυο. Χτυπούσαμε βέβαια το κεφάλι μας όταν μετά τον πρώτο ήρθε ο δεύτερος και θα μπορούσαμε να είχαμε ξεμπερδέψει.

Ο κόσμος είχε μπει και εμείς ακόμα στην απόξω. Πήγαμε λοιπόν στα παλουκάρια στο ταμείο. "Ρε παιδιά υπάρχει κανένας τρόπος να μπούμε? Κανένα εισιτήριο τίποτα?" ο πιο ψηλός απο τους τρεις μας ρώτησε "Τα έχετε ακριβώς τα λεφτά?", δε θυμάμαι πόσο ήταν αλλα τα είχαμε. Του είπαμε ναι και απο την τσέπη του έβγαλε ένα μπλοκάκι με εισιτήρια. Δε πρέπει να έλειπαν πολλά. Μας έκοψε δυο και μπήκαμε.

Το μαγαζί ήταν όπως πάντα γεμάτο κοντά στα σκαλιά. Το μέσα μπαρ ήταν άδειο. Αράξαμε είδαμε την συναυλία μας και με χαρά είδα το hyundai να μην είναι καμένο όταν βγήκαμε.